Takiej opowieści jeszcze nie znacie – recenzja filmu „Ebenezer Scrooge. Opowieść wigilijna”
6 min przeczytania
fot. Karolina Pąk
Johnny Depp powraca. Po wielu latach w końcu możemy zobaczyć go w dużej hollywoodzkiej produkcji. Tym razem wciela się we wszystkim znaną postać z lektury – Ebenezera Scrooge’a. W nocy odwiedzają go trzy duchy świąt Bożego Narodzenia, które chcą przekonać go, że magia tego dnia istnieje.
Ebenezer Scrooge. Opowieść wigilijna to produkcja, która swoją premierę miała 13 listopada tego roku. Jest to kolejna adaptacja znanej wszystkim uczniom książki Charlesa Dickensa. Reżyserii podjął się Ti West, znany m.in. z filmów takich jak Pearl lub Zajazd pod duchem. Oprócz Johnny’ego Deppa na ekranie występują: Sir Ian McKellen, Rupert Grint, Sam Claflin oraz Daisy Ridley.
Fabuła

Ebenezer Scrooge jest przedsiębiorcą prowadzącym firmę ze swoim wspólnikiem, Jacobem Marleyem (Sir Ian McKellen). Dodatkowo nie cierpi świąt Bożego Narodzenia. Pewnego wigilijnego wieczoru jego partner umiera, a siedem lat później nawiedza Ebenezera jako duch. Przestrzega go, że jeśli nie zmieni swojego negatywnego podejścia do życia, po śmierci zostanie skuty łańcuchami. Zapowiada również, że tej nocy odwiedzą go trzy duchy. Mężczyzna nie dowierza w zaistniałą sytuację.
Ze snu wyrywa go jednak przybycie ducha Świąt Przeszłości, który zabiera go wiele lat wstecz. Ebenezer pozytywnie wspomina jedynie swoją siostrę oraz spędzanie czasu z pierwszą miłością. Pozostałe wspomnienia otacza mrok i pesymizm. Po tym, kiedy bohater wraca do swojego domu, spotyka ducha Świąt Teraźniejszych. Zabiera on głównego bohatera m.in. do domu siostrzeńca, Freda (Sam Claflin) i jego żony Clary (Daisy Ridley) oraz do domostwa pracownika Boba (Rupert Grint). Ebenezer widzi, że najmłodszy syn Boba jest kaleki – jedną z nóg ma usztywnioną i chodzi o kulach. Te sytuacje wzbudzają w nim pewne przemyślenia. Największe odczucia wyzwala w nim jednak przybycie ducha Świąt Przyszłości oraz to, co mu pokazuje. Ebenezer po tych przeżyciach budzi się rano w swoim łóżku i całkowicie zmienia swoje nastawienie do świata.
Relacje bohaterów
Ebenezer Scrooge
Na początku filmu możemy zauważyć, że jedyną osobą, z którą Ebenezer ma dobre stosunki, jest Jacob Marley. Mężczyźni mają takie same podejście do życia i ludzi. Poza nim, jest oschły w stosunku do każdego, nawet do swojego jedynego pracownika oraz siostrzeńca. Gdy jedyny członek rodziny przychodzi do niego, aby zaprosić go na świąteczny obiad, ten wręcz wyśmiewa tę propozycję. Dopiero podczas wizyty trzech duchów możemy zobaczyć w nim coraz większą przemianę w lepszego człowieka. Według mnie Johnny Depp znakomicie przedstawił tę jednocześnie szybką, jak i powolną metamorfozę Scrooge’a. Szybką, ponieważ trwa ona jedną noc, a powolną, dlatego że Ebenezer stopniowo zauważa, jak okropnie traktuje innych.
Fred – siostrzeniec Scrooge’a
Fred co roku przychodzi do swojego wuja i stara się go przekonać do spędzenia świąt razem z nim oraz jego rodziną. Pomimo widocznej niechęci Ebenezera, młody mężczyzna nie daje za wygraną i próbuje osiągnąć swój cel. W końcu, po śmierci jego matki, wuj jest jedynym żyjącym krewnym. Obraz Sama Claflina ponownie grającego u boku Johnny’ego Deppa naprawdę mnie poruszył, gdyż po raz pierwszy zobaczyłam ich duet w filmie Piraci z Karaibów: Na nieznanych wodach. Claflin świetnie sprawdził się w roli siostrzeńca Ebenezera. Znakomicie ukazał jego zaangażowanie oraz nadzieję na dostrzeżenie przez wuja magii świąt.
Bob Cratchit – pracownik Scrooge’a i Marleya
Rupert Grint pokazał, jakim wrażliwym mężczyzną jest Bob Cratchit (oczywiście w pozytywnym sensie). Jako pracownik Scrooge’a i Marleya był posłuszny, aczkolwiek marzył o potrzebnej mu podwyżce. Zobaczyliśmy też, jaką miłością darzy swoją rodzinę – zarówno żonę, jak i dzieci. Pragnie, aby mieli godne życie oraz ubolewa, że nie może zapewnić im większego dochodu. Szczególną opieką otacza swojego najmłodszego, kalekiego syna, Tima. Grint, tak samo jak reszta obsady, świetnie sprawdził się w swojej roli. Jego Bob potrafił odróżnić miejsce pracy od domu, tym samym zachowując godność, gdy pracodawca bezpodstawnie go karcił.
Czy powrót Johnny’ego Deppa jest udany?
Ebenezer Scrooge. Opowieść wigilijna to pierwszy duży, hollywoodzki film – od czasów drugiej części Fantastycznych zwierząt z 2018 r. – w którym wystąpił Depp. Oczywiście, na przestrzeni zeszłych lat pojawiał się w innych produkcjach, ale nie tak kasowych. Dla mnie ten powrót był bardzo wyczekiwany, gdyż uwielbiam aktora od czasów, gdy po raz pierwszy obejrzałam serię Piraci z Karaibów (a było to już ponad dziesięć lat temu). Uważam, że Johnny doskonale przedstawił Scrooge’a. Jest wybitnym aktorem i na szczęście dalej jest w nim to coś. Widać także, że bawił się tą postacią. To, w jaki sposób się poruszał oraz mówił, świetnie wpasowało się w Ebenezera. Ponowne zobaczenie Johnny’ego na dużym ekranie było zdecydowanie niesamowitym uczuciem.

Podsumowanie
Film bardzo mi się podobał. Nie ma elementu, do którego mogłabym się przyczepić. Muzyka, zdjęcia, kostiumy, scenografia, scenariusz – wszystko dobrze ze sobą współgrało. Chciałabym jednak zwrócić uwagę na napisy pojawiające się na przestrzeni filmu (ukazujące tytuł, podział filmu na wizyty duchów oraz napis „koniec”). Przez charakterystyczną czcionkę oraz delikatne drgania tekstu na ekranie czułam klimat lat 90., które uwielbiam. Dodatkowo, pomimo tego, że fabułę powieści znam od lat, były momenty, w których autentycznie się wzruszałam. Pokazuje to, z jaką wrażliwością oraz dopracowaniem została stworzona ta adaptacja.
Warto również nadmienić, że film nie ukazał historii Ebenezera w standardowy sposób. Produkcja momentami zdecydowanie nabiera klimatu horroru. Szczególnie widać to w scenach nawiedzania duchów oraz samej ich kreacji. Duch Świąt Przeszłości jest przedstawiony jako zmarła kobieta, ubrana cała na biało. Natomiast duch Świąt Przyszłości wygląda jak uosobienie śmierci. Te oblicza sprawiały wrażenie, jakby zostały wyciągnięte z filmu grozy. Współtowarzysząca im muzyka także podnosi ten upiorny nastrój. Na pewno przy realizacji adaptacji w takim tonie pomógł fakt, że reżyser w swoim dorobku ma sporo produkcji tego gatunku.
Jeśli chcielibyście zobaczyć tę znaną historię przedstawioną w świeży i nieoczywisty sposób – zdecydowanie polecam!
