19/11/2026

CDN

TWOJA GAZETA STUDENCKA

Pierwsza azjatycka Eurowizja za nami. Jak wyglądała muzyczna rywalizacja w Bangkoku?

9 min przeczytania

Fot. Wikimedia Commons / autor: Quejaytee

Azja doczekała się własnej Eurowizji! W ubiegłą sobotę w Bangkoku odbył się pierwszy Azjatycki Konkurs Piosenki Eurowizji (Eurovision Song Contest Asia), w którym o zwycięstwo rywalizowali reprezentanci 11 państw. W Polsce finał transmitowała TVP2 z komentarzem Artura Orzecha. Czy nowy format ma szansę na stałe zagościć w kalendarzu muzycznych wydarzeń?

Od pomysłu do realizacji

Fot. Wikimedia Commons / autor: Quejaytee

Choć jest to pierwsza edycja konkursu, pomysł powstania azjatyckiego odpowiednika Eurowizji ma już niemal dwie dekady. Licencję na organizację takiego wydarzenia sprzedano po raz pierwszy w 2008 r. Skompletowano wówczas listę uczestników, a niektórzy nadawcy rozpoczęli nawet nabór do krajowych eliminacji, ale ostatecznie projekt nie doczekał się realizacji. W 2016 r. do pomysłu powróciła australijska telewizja SBS. Tym razem plany pokrzyżowały jednak kwestie polityczne i kulturowe oraz niewielkie zainteresowanie ze strony potencjalnych uczestników, a później także pandemia COVID-19. Projekt ponownie zaniechano.

Za organizację tegorocznego konkursu odpowiada Voxovation – firma blisko powiązana z Europejską Unią Nadawców, której misją jest rozwój formatu Eurowizji poza Europą. Jednym z jej wcześniejszych projektów był American Song Contest, czyli wersja konkursu dla stanów i terytoriów zależnych USA. Program emitowała stacja NBC, był on reklamowany nawet podczas przerwy Super Bowl. Mimo szerokiej promocji, nie osiągnął jednak oczekiwanej oglądalności i zakończył się na jednej edycji.

Zapewne wielu z Was zastanawia się nad nazwą wydarzenia. Dlaczego nie zdecydowano się na coś w rodzaju „Azjowizji”? Okazuje się, że prawa do tej nazwy posiada inna organizacja, która kilkukrotnie rozważała już możliwość zorganizowania odpowiednika Eurowizji na dalekim wschodzie. Za każdym razem dochodzili jednak do wniosku, że nie ma na to wystarczającego rynku. Sami uczestniczący nadawcy wydają się jednak zadowoleni z takiego obrotu spraw, gdyż dostrzegają w obecnej nazwie prestiż oraz szansę na zbudowanie rozpoznawalnej marki, co może ułatwić promocję wydarzenia.

Co łączy, a co różni oba konkursy?

Zasady głosowania przypominają te znane z europejskiego konkursu. Różnice pojawiają się na poziomie uczestnictwa – w azjatyckiej Eurowizji mogą startować nie tylko nadawcy publiczni, lecz także stacje komercyjne. Wiąże się to z większym naciskiem na generowanie przychodów. Jak ujawnił dyrektor Eurowizji, Martin Green, zyski z wydarzenia mają być przeznaczane na rozwój europejskiej wersji. Wywołało to krytykę ze strony części fanów, którzy zarzucają organizatorom wykorzystywanie azjatyckiego rynku na rzecz interesów Europejczyków.

Przebieg koncertu i uczestnicy

Koncert rozpoczął się materiałem prezentującym Bangkok, po którego wyświetleniu odbył się występ otwarcia, inspirowany kulturą tego miasta. Następnie na scenie pojawili się prowadzący: tajska supermodelka Cindy Bishop oraz osobowość medialna Woody Milintachinda. Po powitaniu widzów przyszedł czas na paradę flag uczestniczących państw, która otrzymała lokalny akcent – reprezentanci wjeżdżali na scenę typowymi dla tajskich ulic tuk-tukami.

Finał otworzyła reprezentantka Wietnamu, 37-letnia Tóc Tiên, z utworem Em Tiên. Artystka działa w branży rozrywkowej od ponad dwóch dekad i należy do najbardziej rozpoznawalnych wokalistek w kraju. Wietnamska telewizja wybrała ją wewnętrznie, natomiast piosenkę wyłoniono spośród pięciu propozycji w eliminacjach. Em Tiên łączy nowoczesną elektronikę z elementami tradycyjnej muzyki wietnamskiej, a tekst opowiada o pewności siebie i niezależności. Nawiązania do rodzimej kultury wokalistki znalazły się również w oprawie scenicznej – Tiên i jej tancerki zostały wystylizowane na kwiaty lotosu.

Jako drugi wystąpił 24-letni Monetrey, urodzony we Francji reprezentant Kambodży. Był ostatnim ogłoszonym uczestnikiem konkursu – niecały miesiąc temu wygrał preselekcje, w których rywalizowało ośmiu artystów. Wykonał nastrojową balladę I Let You Go w trzech językach: khmerskim, angielskim i francuskim. Utwór opowiada o trudnym, lecz nieuniknionym rozstaniu. Występ utrzymano w mrocznej stylistyce, bez użycia ekranów i z oszczędnym oświetleniem, a całość dopełniał strój wokalisty nawiązujący do tradycyjnego ubioru Khmerów. Nie obyło się jednak bez problemów – pod koniec utworu Monetrey zaliczył wyraźną wpadkę wokalną.

Trzecia wystąpiła 24-letnia Thinla, reprezentantka Laosu, która działa na scenie od 2021 r. i ma na koncie ponad 20 singli. Występowała również na festiwalach w wielu krajach Azji oraz w Stanach Zjednoczonych. Nadawca z Laosu samodzielnie wskazał ją na reprezentantkę, a utwór Bae zwyciężył nad dwiema innymi propozycjami w selekcjach. Piosenka łączy stylistykę latynoską z tradycyjną laotańską instrumentacją. Na scenie Thinli towarzyszyła czwórka ekstrawaganckich tancerzy. Fani konkursu nie szczędzą porównań do Blanki, która reprezentując Polskę na Eurowizji w 2023 r. zaprezentowała utwór w podobnej stylistyce.

Pod numerem czwartym wystąpił Beck, reprezentant Mongolii, aktywny na scenie od 2000 r. Udziałem tego kraju zajął się mongolski oddział amerykańskiego CNBC, czyli kanał informacyjny o tematyce… gospodarczej. Nieprzypadkowo wybrany wewnętrznie Beck jest z wykształcenia ekonomistą i pełni funkcję doradcy premiera Mongolii. Wykonał on balladę Chamguigeer (Without You), która zajęła drugie miejsce w eliminacjach, ale zastąpiła zwycięski utwór po tym, jak odkryto, że był on nieregulaminowy. Beck wystąpił w towarzystwie tancerek, mając na sobie bogato zdobiony deel – tradycyjny strój mongolski. W trakcie występu sięgnął również po instrument strunowy.

Jako piąty wystąpił 24-letni Nyendra, reprezentant Bhutanu. Był pierwszym oficjalnie potwierdzonym uczestnikiem konkursu – w sierpniowych preselekcjach pokonał czterech innych artystów. Na konkursie zaprezentował autorską kompozycję Lhayi semo, która opowiada o zauroczeniu. Utwór utrzymany jest w pogodnym tonie, z melodyjną aranżacją. Nyendra był ubrany w tradycyjny bhutański strój, na scenie towarzyszyło mu dwóch tancerzy.

Szósta na scenie pojawiła się najmłodsza uczestniczka – 19-letnia Carmelle, reprezentantka Filipin. Ma duże doświadczenie w programach typu talent show, a w eliminacjach pokonała 11 innych artystów. Na konkursie zaprezentowała Sobra-Sobra, utwór będący manifestem kobiecej niezależności i feminizmu. Przesłanie to podkreślała również oprawa wizualna – w pewnym momencie na ekranach pojawiają się nazwiska zasłużonych Filipinek. Brzmieniowo to przebojowa, rytmiczna kompozycja, wyróżniająca się wykorzystaniem filipińskich instrumentów. Na uwagę zasługuje rapowana część piosenki, w której Carmelle pokazała wszechstronność swojego warsztatu wokalnego. Całość uzupełniła dynamiczna choreografia z udziałem trzech tancerek oraz tzw. dance break.

Siódmy występ wykonała formacja Beatmosphere z Bangladeszu – jedyny zespół w tegorocznej stawce, aktywny od 2009 r. Wykonują oni swoje piosenki a cappella i z wykorzystaniem beatboxu, inspirując się jednocześnie estetyką boysbandów z końca lat 90. Ich konkursowy utwór nosi tytuł Tumi ele i przeszedł znaczące zmiany od eliminacji, w których rywalizował z dziewięcioma innymi propozycjami. W Bangkoku grupa zaprezentowała zsynchronizowaną choreografię w czarno-białych kostiumach, na tle scenografii utrzymanej w odcieniach bordo.

Ósmy występ należał do reprezentantów gospodarzy – 26-letniej Mang i 28-letniego Daou z Tajlandii, z utworem Aroma, który pokonał w preselekcjach dziewięć innych propozycji. Daou jest także jednym z najpopularniejszych aktorów w swoim kraju. Piosenka opowiada o głębokiej tęsknocie za utraconą bliską osobą. Występ był bardzo dynamiczny, a duet zaprezentował rozbudowaną, emocjonalną choreografię z angażem tancerzy. W drugiej połowie utworu wykonawcy odsłonili kolejne warstwy kostiumów, co doprowadziło jednak do nieprzewidzianej sytuacji – wraz z fragmentem garderoby odpadł mikrofon Daou, przez co wokalista musiał dokończyć występ trzymając go w dłoni.

Pod numerem dziewiątym wystąpił 32-letni Junhee z Korei Południowej (prezentowanej w konkursie jako Republika Korei). Artysta zadebiutował w 2017 r. jako członek k-popowej grupy A.C.E, zdobywając od tego czasu spore grono fanów. Karierę solową rozpoczął w ubiegłym roku, a we wrześniu z utworem Deep Dive pokonał siedmiu konkurentów w finale selekcji. Mroczny klimat kompozycji podkreśliła scenografia utrzymana w czerni i czerwieni, z którą współgra połyskujący kostium artysty. Junhee wystąpił z odsłoniętym torsem i zaprezentował zmysłową choreografię w towarzystwie czterech ubranych na biało tancerek o zasłoniętych twarzach.

Przedostatni, dziesiąty występ wykonał Pratik Himal Rai z Nepalu, który w branży muzycznej działa już od ponad dekady. Rockman w ubiegłym roku wziął udział w nepalskiej wersji formatu The Voice, a w zeszłym miesiącu w eliminacjach pokonał dziesięciu konkurentów utworem Ananta maya. Na scenie towarzyszyło mu czterech tancerzy z zasłoniętymi twarzami oraz rekwizyt sceniczny w kształcie serca. Kompozycja utrzymana jest w ciężkim brzmieniu.

Decyzją producentów, stawkę finalistów zamknęła reprezentująca Malezję 33-letnia Aina Abdul. Telewizja wybrała ją wewnętrznie, po czym artystka samodzielnie skomponowała utwór Bluest Sky – był to jedyny przypadek, w którym publiczność nie miała żadnego wpływu na wybór propozycji. Abdul należy do grona najpopularniejszych malezyjskich wokalistek, a jej utwory regularnie trafiają na szczyty list przebojów. Jej udział nadał konkursowi dodatkowego prestiżu w Malezji, gdzie wiązano z nią duże nadzieje na sukces – o jej starcie informował na Instagramie nawet sam premier kraju. Bluest Sky to ballada z tradycyjną instrumentacją. Opowiada o stracie, głębokiej miłości i trudnych do przezwyciężenia emocjach. Artystka wystąpiła w kostiumie inspirowanym zimowym szronem, a na początku utworu znajdowała się wewnątrz scenicznego rekwizytu.

W przerwach między występami wielokrotnie pokazywano materiały dodatkowe. Dwa z nich dotyczyły inicjatywy, w ramach której uczestnicy mieli obdarować się prezentami ze swoich krajów. W pierwszym pokazano zakupy, w drugim – moment wręczania upominków. Pokazano również fragmenty indywidualnych rozmów online uczestników z australijską ikoną Deltą Goodrem, która reprezentując swój kraj na majowej Eurowizji zajęła czwarte miejsce. Goodrem nagrała również covery wszystkich konkursowych utworów, które można znaleźć na oficjalnych profilach konkursu w mediach społecznościowych. Ze względu na problemy techniczne z odsłuchem dousznym podczas występu Laosu, przed rozpoczęciem głosowania wyemitowano nagranie z próby generalnej.

Na miejscu obecna była zwyciężczyni tegorocznej Eurowizji, Dara z Bułgarii, która jako pierwszy gość specjalny wykonała mash-up swojego nowego singla Bad Idea ze zwycięską piosenką Bangaranga. Porozmawiała również z prowadzącymi i zaprezentowała konkursowe trofeum. Drugim gościem specjalnym wieczoru był Jeff Satur, jeden z najchętniej słuchanych tajskich artystów na świecie. W przerwie na głosowanie wykonał utwory Black Tie i Grief Eaters.

Kto wygrał? Podsumowanie wyników

fot. Wikimedia Commons / autor: Quejaytee

Po zamknięciu linii głosowania rozpoczęto prezentację punktów jury. Początkowo na prowadzeniu znajdowała się Malezja, jednak z każdym kolejnym zestawem głosów zbliżały się do niej następne kraje. Po piątym ogłoszeniu punktów dość niespodziewanie na pierwsze miejsce wysunął się Laos. W połowie głosowania jury prowadzenie przejęły Filipiny i utrzymały je już do samego końca, zdobywając w nim łącznie 93 punkty. Drugie miejsce zajął Wietnam z 83 punktami, a trzecie – Malezja z 82 punktami.

Następnie przyszedł czas na ogłoszenie punktacji widzów. Po ich doliczeniu poznaliśmy ostateczne wyniki – na prowadzeniu pozostały Filipiny z dorobkiem 211 punktów. Pierwsze trofeum azjatyckiej Eurowizji zdobyła więc Carmelle za utwór Sobra-Sobra. Drugie miejsce zajął gospodarz konkursu, Tajlandia, który zdobył 170 punktów, a trzecie przypadło Wietnamowi z wynikiem 164 punktów. Pozostałe kraje uplasowały się w następującej kolejności: Malezja (152 pkt), Laos (139 pkt), Bhutan (126 pkt), Korea Południowa (113 pkt), Mongolia (94 pkt), Nepal (69 pkt), Kambodża (61 pkt) oraz Bangladesz (35 pkt).

W przeciwieństwie do europejskiego konkursu, głosy widzów w dużej mierze pokrywały się z ocenami jury. Największa różnica dotyczyła Tajlandii, której publiczność przyznała o 46 punktów więcej niż komisje. Filipiny zdobyły od widzów o 25 punktów więcej, choć zajęły pierwsze miejsce w obu głosowaniach. Z kolei jury wyżej oceniło Mongolię, przyznając jej o 20 punktów więcej niż publiczność.

Przyszłość konkursu

Jeszcze na krótko przed finałem wielu fanów zastanawiało się, czy konkurs doczeka się kolejnej edycji. Niepewność potęgowały doniesienia szwedzkiego dziennika Aftonbladet, według którego niespełna miesiąc przed transmisją budżet produkcji zmniejszono o niemal jedną czwartą. Producenci zdążyli jednak już rozwiać wątpliwości – zapowiedzieli, że w przyszłym tygodniu rozpoczną rozmowy z kolejnymi krajami zainteresowanymi udziałem w przyszłorocznym konkursie. Wygląda więc na to, że azjatycka Eurowizja powróci co najmniej na drugą edycję.