Fontaines D.C. w Łodzi! Relacja z koncertu
6 min przeczytania
fot. Zuzanna Pikus
ŚPo raz kolejny Polska pojawiła się jako jeden z przystanków trasy koncertowej Fontaines D.C. Tym razem ich koncert odbył się na łódzkiej Atlas Arenie – 31 października tego roku. To właśnie tam po raz pierwszy na żywo mogliśmy usłyszeć najnowsze piosenki z albumu – Dopamine Chamber. W takim razie jak to wszystko brzmiało?
Po sukcesie albumu Romance Fontaines D.C. powracają z kompletnie nowym, unikalnym brzmieniem zaklętym w albumie Dopamine Chamber. Tuż po premierze płyty – 16 października – zespół ruszył w trasę po UK oraz Europie, zaledwie pięć dni po publikacji. Łódź to siódmy, szczęśliwy przystanek trasy.
Kim są Fontaines D.C.?
Historia zespołu rozpoczęła się na uczelni muzycznej BIMM w Dublinie. To tam przecięły się ścieżki pięciu muzyków: Griana Chattena (główny wokal), Connora Curleya (wokal, gitara akustyczna, pianino), Conora Deegana III (wokal, gitara basowa, gitara akustyczna), Toma Colla (perkusja, gitara akustyczna) i Carlosa O’Conella (wokal, gitara akustyczna). Połączyła ich wzajemna sympatia do poezji, która pozwoliła im na wydanie dwóch tomików: Vroom oraz Winding.
Zespół powstał w 2014 roku, pod nazwą Fontaines D.C. Nazwa miała pochodzić od nazwiska Johnny’ego Fontany z filmu Forda Coppoli – Ojciec Chrzestny. Okazało się jednak, że jest ona zajęta przez inny zespół, dlatego na końcu pojawia się skrót od miasta, w którym go założono, czyli Dublin City.
Debiutancki album Dogrel wydali dopiero pięć lat po utworzeniu zespołu. Wcześniej pojawiały się pojedyncze single, w tym jedna z ich najpopularniejszych piosenek: Boys in the Better Land, którą dodano do ich pierwszej płyty. Dodatkowo na albumie pojawił się jeden z ich wcześniejszych utworów poetyckich – Television Screens – który przemieniono na tekst piosenki.
Debiut przyniósł im rozgłos, a wraz z nim kolejne płyty: A Hero’s Death (2020), Skinty Fia (2021), Romance (2024), a teraz Dopamine Chamber. Ogromny sukces osiągnęli dzięki albumowi Romance, za który grupa została nominowana do nagrody Grammy.
Dopamine Chamber, jako zwierciadło XXI wieku
Muzykę Fontaines D.C. można zaliczyć do rocku alternatywnego oraz post-punku. Przynależność do tego drugiego gatunku można usłyszeć zwłaszcza w najnowszym albumie zespołu. Dopamine Chamber to historia o nas samych, o dręczącej nas niepewności dotyczącej przyszłości. Sztuczna inteligencja, wojny, nieustanne konflikty, czy globalne ocieplenie to wszystko budzi w nas niepokój, poczucie bezsilności i bezcelowości. A do tego wszystkiego każdy z nas ma poczucie, że jest sam, dobrowolnie zamykamy się w naszych „komorach dopaminowych”, by w całej tej niepewności znaleźć chwilę wytchnienia. Szkoda tylko, że wpadamy w sidła algorytmu, a to co wydaje się być dla nas odskocznią i bezpieczną przestrzenią, ostatecznie nas uzależnia. Spirala nieustannej niepewności sama się nakręca.
To właśnie o tym jest dla mnie album Dopamine Chamber, jest dokładnym odzwierciadleniem współczesnych niepokojów zaklętych w muzyce. Zresztą sam album ma w sobie coś z dystopii, dostarczając nam dokładny obraz rzeczywistości, skłania nas do myślenia o przyszłości, w sposób dość nieprzychylny. Podkreśla to zwłaszcza warstwa muzyczna. Obok typowych dla zespołu instrumentów muzycznych pojawiają się wstawki muzyki elektronicznej, zmodyfikowane głosy słyszane w zapętleniu. Takie brzmienie przywodzi na myśl maszyny i niesie ze sobą pewien chłód. Dodajmy do tego teksty śpiewane przez Griana Chattena i mamy ciarki.
Zastrzyk dopaminy
Jak wyglądał ósmy koncert Fontaines D.C. w Polsce? Pełna, głośna widownia, latarki telefonów wyłaniające z mroku twarze, ludzie mijający się w merchu zespołu, kolorowe migające światła na scenie. Wszystko to można opisać jednym słowem: katharsis. Gdy wreszcie możemy wykrzyczeć wraz z całą widownią słowa do piosenki In the Modern World, dokładnie wtedy czujemy się jak jeden organizm. Wykrzykujemy teksty, tylko po to, by zaschło nam w gardłach, ale to nie szkodzi, bo koncert trwa niecałe dwie godziny, a my chcemy poczuć jak najwięcej, zapamiętać wszystko. Tak naładowani wychodzimy z łódzkiej Atlas Areny, poziom dopaminy w naszych ciałach został zaspokojony.
Koncert Fontaines D.C. poprzedzał support, którym był zespół Chalk. Ich występ trwał godzinę, a ich mocne, punkowe brzmienie z pewnością rozgrzało publiczność do dalszej zabawy. Ze względu na Halloweenowy wieczór zespół Chalk przebrał się za członków Nirvany.
Zaraz po nich na scenie pojawili się Fontaines D.C. Zaczęli występ od najnowszej piosenki Tongue, która zdecydowanie podekscytowała publiczność. Później naprzemiennie wybrzmiewały piosenki z ich albumów. Najwięcej było tych z najnowszej płyty, jako że jest to jej trasa promocyjna. Wszystkim piosenkom towarzyszyły wiwaty publiczności oraz głośne okrzyki. Oprócz tego światła podkręcały atmosferę, kolorystycznie wskazywały na to z jakiego albumu jest dana piosenka. No i jeszcze ta przezroczysta kotara, która wisiała za zespołem, tak ładnie odbijała światło i migotała.
Efekt Griana Chattena
Griana Chattena na scenie było najwięcej. Jako główny wokal mógł swobodnie poruszać się po scenie i wychodzącym od niej wybiegu, ciągnącym się na połowę płyty. Zagrzewał publiczność, prowadził ją niczym swoją orkiestrę, wymachiwał mikrofonem, bębnił w tamburyno, a widownia go za to kochała. Reszta zespołu została na scenie, co nie znaczy, że nie rozgrzewała publiczności. Możliwość usłyszenia tworzonej przez nich muzyki na żywo było czymś niesamowitym. Dodajmy do tego chórki Connora Deegana III, a już nigdy nagranie nie będzie brzmieć tak dobrze jak wersja na żywo.
Najbardziej zapamiętałam moment, podczas wykonywania piosenki In the Modern World, kiedy wszyscy podnieśli w górę latarki swoich telefonów. Nagle zrobiło się bardzo jasno, a Chatten przestał śpiewać, kierując mikrofon w stronę publiczności. Było tak głośno, wszyscy wykrzykiwaliśmy słowa utworu.
Koncert Fontaines D.C. zakończył się na utworze Starbuster, z albumu Romance. Jednak publiczność nie dała się długo zwodzić i zaraz po ich zejściu ze sceny, wszyscy zaczęliśmy wiwatować na encore. I tak po chwili głośnych oklasków i okrzyków na scenie znów pojawiła się ich piątka, by zagrać cztery dodatkowe utwory: Japan, Six Shot Morning, I Love You i Where Is Gone.
Fontaines D.C. w Polsce w 2027 roku
Fontaines D.C. zaczynali w Polsce na OFF Festiwalu w Katowicach w 2018 roku, wracali do polskiej publiczności aż siedem razy, a w przyszłym roku powrócą ponownie na koncert w Warszawie na Torwarze. Nie żegnamy się więc z nimi, mówimy tylko do zobaczenia. Nic straconego dla tych którym nie udało się być w Łodzi. Zespół wróci 29 maja 2027 roku, by ponownie promować Dopamine Chamber. Pula biletów na to wydarzenie została wyprzedana w dzień oficjalnej sprzedaży. Nie dziwi, więc fakt, że Fontaines D.C. tak często do nas wracają.
