Piąte urodziny albumu Absolutely. Recap twórczości Dijona
7 min przeczytania
Grafika: Maxi Niechciał / fot. Zuzanna Pikus
Niedawno album Absolutely miał swoje piąte urodziny. Oznacza to, że od oficjalnego debiutu Dijona minęło aż pół dekady. Nie wiemy co dalej przyniesie jego twórczość, ale za to wiemy, że z pewnością to co zdążył już stworzyć przekonuje odbiorców. Zaskakuje formą i budzi inspirację wśród innych muzyków. Ze względu na tę rocznicę pochylimy się nad twórczością i historią tego artysty. Absolutnie go pokochacie.
Jeśli pomyślę o Dijonie, to wyobrażam sobie chaos, dźwięki, które może z początku do siebie nie pasują, są surowe i nieokiełznane, ale kiedy posłuchamy dłużej tworzą one swój własny rytm. Dlatego tak kocham tę muzykę, bo mówi o nas samych. Współcześnie otaczamy się tyloma różnymi bodźcami, które nas męczą, wydają się nie do zniesienia, a tak naprawdę trzeba wsłuchać się w ich melodię i docenić, że są to dźwięki, którymi wybrzmiewa nasze życie. Lepsze to niż siedzenie w ciszy.
Początki twórczości Dijona
Dijon Duenas to amerykański artysta z pogranicza alternatywnego R&B oraz neo-soulu. Zaczął tworzyć muzykę w wieku 15 lat. Będąc w gimnazjum przez jakiś czas zajmował się rapem, ale szybko tego zaprzestał, gdy przegrał pojedynek ze swoim kolegą – LaKeithem Lee Stanfieldem (aktor znany z Crown Heights). Zanim zaczął na poważnie zajmować się muzyką studiował literaturę na University of Maryland, College Park wraz ze swoim kolegą z liceum Abhirathem Raju. W 2012 wspólnie założyli duet Abhi//Dijon, którego działalność zakończyła się zaledwie po czterech latach współpracy. Ich muzyka była bardzo minimalistyczna, co przy współczesnym maksymalizmie Dijona dość szokuje. Najwidoczniej duet stanowił dla niego podwaliny, by później móc bardziej zaszaleć z formą.

Tuż przed rozwiązaniem duetu Dijon i Raju przeprowadzili się do Los Angeles i to tam poznał członków zespołu Brockhampton. W 2016 zaraz po zakończeniu współpracy z Raju podjął się kolejnej ze wcześniej wspomnianą grupą. W 2017 roku pojawił się album Saturation II, w którym słychać jego chórki. Pod koniec tego samego roku wydał swój pierwszy singiel Stranger, który wyznacza początek jego solowej kariery.
Po wydaniu pierwszego singla pojawiają się kolejne: Violence (2017), Skin (2018) i Nico’s Red Truck, ostatni spotkał się z przychylnym odbiorem, trafiając na listę najlepszych utworów 2018 roku według Noisey. Nowo nabyta rozpoznawalność pozwala mu na wydanie EP Sci-Fi 1 (2019), a po jej sukcesie kolejnej EP-ki How Do You Feel About Getting Married (2020). Ostatni album sprowadza nas do samego początku jego kariery, czyli pierwszego studyjnego albumu Absolutely (2021).
Choć jest to dopiero jego debiut, to wcześniejsze projekty pozwoliły mu na wydobycie charakterystycznego dla siebie brzmienia. To, dlatego album jest taki dojrzały, przewrotny i samoświadomy. Dijon potrzebował tych dziewięciu lat, by zbudować coś swojego, szczerego, aż do szpiku kości. Jego debiut wyłania kompletnie nowe brzmienie.
Absolutely live
Wraz z premierą Absolutely ukazał się 25-minutowy film ukazujący pierwotny proces nagrywania albumu. Został wyreżyserowany przez Jacka Karaszewskiego. Wraz z Dijonem na nagraniu pojawili się: Mike Gordon (znany również jako Mk.gee), Henry Kwapis (perkusja), Jack Karaszewski, Brad Oberhofer (keyboard), Ryan Richter (gitara) i Gabe Noel (gitara basowa).
W studiu stworzono charakterystyczny pokój, w którym miał powstać album. Połączenie starego mieszkania, trochę w babcinym stylu z ogromnym perskim dywanem na podłodze, a do tego masa sprzętu, mikrofony, instrumenty, walające się butelki z piwem. Wszystko to oddaje klimat kilkunastogodzinnej sesji nagrań. Zresztą zasugerowano to również światłem padającym z okna. Zaczyna się za dnia, a kończy późną nocą.
Dodajmy do tego coś na kształt fabuły, która ma odpowiadać tekstom i wydźwiękowi płyty. Zastosowano również masę ciekawych ujęć, których możemy się nie spodziewać po nagraniu live. Dijon jest bez przerwy w ruchu, nieskrępowany, Mk.gee biega po pomieszczeniu uderza w struny gitary, a Dijon w talerz perkusji. W tym nagraniu jest tyle ekspresji, a nawet nie wspomniałam jeszcze o muzyce, która ją wyzwala. Wracając do sposobu nagrywania, dostajemy kilka subiektywnych ujęć, gdy Dijon kręci się w koło, a my naprzemiennie widzimy scenografię i studio nagrań. Występuje dużo ujęć zza kulisami, gdzie dostrzegamy, że pokój to tylko sceneria. A czasem nawet znajdujemy się poza nim, gdy Dijon wzburzony wybiega na ulicę.
Choć wszystkie te zabiegi idealnie odzwierciedlają charakter płyty, to jednak wydaje się to niezwykle skomplikowane jak na nagranie, które opiera się na poprawnym uchwyceniu dźwięku.
Całokształt tego filmu naprawdę zachwyca. Czuć w nim ogromne poczucie wolności, kreatywność oraz nieskrępowaną ekspresję. Dijon na nagraniu nie śpiewa – muzyka wypływa przez całe jego ciało. Między nim a Mk.gee widać chemię, wiedzą dokładnie co zrobi ten drugi, choć często po prostu improwizują. Ta muzyka jest dla nich jak katharsis. Oglądając to widowisko nie da się nie odczuć tego samego. Po prostu, absolutne kino. Zresztą sami zobaczcie!
Dalsza twórczość i współprace
Twórczość Dijona to nie tylko jego własne albumy, duet Abhi//Dijon, czy zespół Brockhampton – jego produkcje wykraczają znacznie dalej. Nazwisko Dijona, jako multiinstrumentalisty i twórcy tekstów, pojawia się na listach produkcyjnych wielu albumów. Jedną z jego najbardziej znanych współpracy jest Swag oraz Swag II Justina Biebera. Na albumach znajduje się ich wspólna piosenka DEVOTION, poza nią pracował jeszcze nad innymi hitami z tej płyty m.in.: Daisies, YUKON, czy Things You Do. Za produkcję tego albumu Dijon został nominowany do nagrody Grammy w 2025 roku.

Rozwiązanie zespołu Brockhampton w 2022 roku nie wiązało się z końcem współpracy Dijona ze członkami boysbandu. W 2024 roku Matt Champion wydał swój album Mika’s Laundry, który w dużej mierze wyprodukował Dijon. Artysta pojawia się wraz z Championem na jednej z pozycji płyty – utwór Aphid. Pomagał również przy powstawaniu piosenki Slow Motion z Jennie.
Z tych bardziej znanych pozycji należy również wspomnieć o albumie Charli XCX i Bona Ivera. Utwór Pink Diamond z albumu How I’m Feeling Now (2020), został wyprodukowany oraz napisany przez Dijona. Artysta pojawia się również jako feat w piosence Day One, na najnowszej płycie Bona Ivera SABLE, fABLE (2025).
Mówiąc o współpracy Dijona nie sposób nie wspomnieć o Mk.gee. Artyści są bliskimi przyjaciółmi oraz współpracownikami (przynależą nawet do tej samej wytwórni). Razem stworzyli niejeden projekt. Pomagali sobie nawzajem przy produkcji ich debiutów. Najpierw Mk.gee pracował nad produkcją albumu Absolutely, a potem Dijon nad Two Star & The Dream Police (2024). Mówi się o ich kolejnej nadchodzącej współpracy.
Pomimo tego natłoku współprac produkcyjnych Dijonowi udało się znaleźć czas na realizację swojego kolejnego studyjnego albumu Baby, który wydał w zeszłym roku. Druga płyta zdaje się mieć jeszcze bardziej intymny charakter, przypomina coś na kształt zremiksowanego dźwięku z nagrań na kamerze cyfrowej. Zresztą o czułym i domowym charakterze świadczy również sama nazwa oraz okładka albumu. Zdjęcie pochodzi ze ślubu artysty, a nazwa od imienia jego synka.
Bez większych spojlerów, posłuchajcie sami
Album Absolutely łączy w sobie intymne teksty, wykrzyczane lub wyszeptane pośród improwizowanego hałasu instrumentów i podkładu z muzyki elektronicznej. Niezwykła i niepowtarzalna forma, z której wypływa tyle ekspresji. Nie dacie rady tego posłuchać bez choćby poruszenia nogą.
Może w te przedłużające się zimowe wieczory zdecydujecie się dać Absolutely szansę? Sprawdzicie czy pomimo upływu pięciu lat nadal zachwyca swoim brzmieniem. A może posłuchacie pozostałych EP-ek Dijona lub jego innych produkcji? Nam fanom, po wydanym w tamtym roku albumie Baby, pozostaje tylko czekać na jego kolejne projekty i – tak jak robię to w tym tekście – ekscytować się jego obecną twórczością. Czy absolutnie go pokochacie? No cóż to już musicie odkryć sami.
