17/11/2026

CDN

TWOJA GAZETA STUDENCKA

#Tygodniowy Update: 19.10-25.10.2026

5 min przeczytania

Grafika: Hanna Wiczkowska

W dzisiejszym #TygodniowyUpdate czeka na Was podsumowanie wydarzeń z kraju oraz z zagranicy. Przeczytają Państwo o czwartkowych protestach postulujących legalną aborcję w Polsce, o politycznych sporach w sprawie dwukadencyjności w samorządach oraz odejściu Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz z rządu w następstwie tego głosowania. Przyjrzymy się również sytuacji w Europie, gdzie w wielu państwach trwają protesty związane z edukacją, oraz w Izraelu, który w czasie wojny wkracza w ostatni etap kampanii wyborczej.

Czwartkowe Protesty

22 października miała miejsce 6. rocznica decyzji Trybunału Konstytucyjnego w sprawie prawa do aborcji. Uznał on przesłankę ciężkich i nieuleczalnych wad płodu za niekonstytucyjną. Wywołało to wówczas spore protesty w kraju. Z powodu rocznicy protestujący znowu wyszli na ulicę przypomnieć, że wciąż domagają się zmian. Protesty mają charakter ogólnokrajowy i oficjalnie odbyły się w 27 miejscowościach, w tym w Gdańsku.

Fot. Amelia Świder
Fot. Ania Wasielewska
Fot. Amelia Świder

Warto wspomnieć o głosowaniach, które odbyły się w Sejmie 20 października. Posłowie przyjęli wówczas dwie ustawy dotyczące aborcji. Jedna z nich zakłada częściową dekryminalizację przerywania ciąży oraz udzielania pomocy w jej przeprowadzeniu. Druga natomiast pozwala na przerwanie ciąży ze względu na ciężkie wady płodu.

Za tymi projektami w pełni opowiedzieli się politycy Koalicji Obywatelskiej, Nowej Lewicy oraz partii Razem. Posłowie wybrani z list Trzeciej Drogi głosowali różnie. Ogólnopolski Strajk Kobiet stwierdził, że nie zmienia to planów organizacji protestów, ponieważ obiecano im, że projekt zakładający w pełni legalną aborcję do 12. tygodnia ciąży trafi na biurko prezydenta.

Odejście Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz z rządu

O tej decyzji dowiedzieliśmy się z jej profilu na portalu X. W tym samym wpisie oznajmiła również, że partie oddaje w ręce Szymona Hołowni. Polityczka podkreśliła, że odchodzi z rządu, gdyż „wartości są dla niej ważniejsze niż stołki”. Wszystko ma pokłosie w piątkowym głosowaniu nad zniesieniem dwukadencyjności w samorządach.

Posłowie Polski 2050 – partii, z którą związana jest była już ministra – byli w tej sprawie podzieleni. Spośród 12 posłów tej formacji obecnych na głosowaniu 6 opowiedziało się za zniesieniem dwukadencyjności, 3 było przeciw, a 3 wstrzymało się od głosu. Większość posłów obecnej koalicji rządzącej była za zniesieniem dwukadencyjności, jednak w każdej partii będącej częścią rządu doszło do niejednomyślności (Poza PSL-em), a ustawy nie udało się przegłosować.

Była ministra funduszy i polityki regionalnej skrytykowała utrzymanie przepisów w obecnej formie. Stało się to pomimo głosów „koalicji 15 października” i Polski 2050, która – jak określiła – „stanęła przeciw ludziom, a za politykierskimi układami”.

Mimo tych politycznych zawirowań Szymon Hołownia zapewnił, że Polska 2050 pozostanie w koalicji, a nowego przewodniczącego wybiorą członkowie partii w powszechnych wyborach. Podziękował Katarzynie Pełczyńskiej-Nałęcz za 7 lat pomocy przy kampaniach wyborczych oraz życzył jej powodzenia w nowych politycznych projektach.

Przyszłość protestów uczniów i studentów

We Francji protesty trwają już od 18 września. 6 października nabrały one natomiast charakteru ogólnokrajowego. Motywem tych demonstracji jest niedofinansowany system szkolnictwa, który przejawia się brakiem kadr nauczycielskich czy też zaniedbaniem budynków edukacyjnych. Fale protestów wykroczyły poza granice tego państwa. Kraje, które mierzą się z protestami dotyczącymi systemu edukacji są również Włochy, Belgia, Albania i Grecja.

Fot. Unsplash / autor: Pierre-Louis Mièze

Protesty nie zatrzymają się jednak na granicach tych państw. Organizacja „Gen Z steht auf” (z niem. „Pokolenie Z powstaje”)  wzywa do protestów w sobotę, 31 października, domagając się zwiększenia nakładów na edukację oraz wydatków na ochronę klimatu. Organizacja sprzeciwia się również obowiązkowej służbie wojskowej, która jest rozważana przez obecny rząd w Niemczech.

Akty obywatelskich nieposłuszeństw są planowane w 21 miastach. Są to miejscowości takie jak Berlin, Kolonia, Monachium czy Hamburg. Z powodu obrazów z Paryża czy Mediolanu niemieckie władze mają obawy o pokojowy charakter tych wydarzeń we własnym państwie.

Jak podaje „Die Welt”, policja przygotowuje się do demonstracji i szacuje, że w samym Frankfurcie pojawi się około 2000 osób. Protesty w Europie na razie przybierają na sile, zamiast wygasać. Choć łączy je sprzeciw wobec rosnących kosztów życia, w poszczególnych krajach mają one własną specyfikę i inne lokalne postulaty niż te wysuwane we Francji.

Kampania wyborcza w Izraelu

W najbliższy wtorek, 27 października, odbędą się wybory do Knesetu (jednoizbowego parlamentu Izraela). Obecne sondaże pokazują, że na prowadzeniu jest partia Yashar, której przewodniczy Gadi Eisenkot – były szef Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela (IDF).

Sama partia powstała na rok przed wyborami i ma charakter centrowy. Odrzuca rozwiązanie dwupaństwowe, czyli sprzeciwia się powstaniu państwa Palestyna. Podkreśla również, że obecna polaryzacja i sytuacja wewnętrzna jest groźniejsza dla państwa niż wrogowie zewnętrzni, tacy jak Iran.

Podczas kampanii doszło do poważnego incydentu medialnego. Lider partii Yashar, Gadi Eisenkot, został nazwany „małpą” przez prowadzącego program w Kanale 14 – stacji sprzyjającej obozowi premiera Benjamina Netanjahu. Dziennikarz stwierdził, że polityk o marokańskich korzeniach jest jedynie figurantem, za którym stoją „aszkenazyjskie elity”. Wypowiedź spotkała się z krytyką samego Netanjahu, który uznał określenie za niestosowne. Przeprosin od prowadzącego zażądał także Dawid Elbaz, członek sądu partyjnego Likudu, podkreślając, że sam ma marokańskie korzenie.

Sprawę wykorzystał również obóz głównej partii opozycyjnej. Przygotował billboardy krytykujące Netanjahu i jego zwolenników za pogardliwe traktowanie Mizrachim, czyli Żydów wywodzących się z Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu.

Sytuacja ta wpisuje się w szerszy kontekst powyborczych kalkulacji. Według sondaży ani blok skupiony wokół obecnego premiera, ani jego przeciwnicy nie mają wystarczającego poparcia, by samodzielnie uzyskać większość w parlamencie. O wyniku walki o władzę mogą więc przesądzić partie arabskie. Zarówno ugrupowania rządzące, jak i część opozycji niechętnie widzą je jednak w swoich koalicjach. W rezultacie możliwe są zarówno rządy mniejszościowe, jak i kolejne przedterminowe wybory, jeśli żadnemu z obozów nie uda się zbudować stabilnej większości.